Media » : Top » World » Bahasa Indonesia
Media cyfrowe to dowolna forma (lub format) prezentacji i użytkowania treści (np. tekstowych, graficznych, audiowizualnych), które są zapisywane, odtwarzane, dystrybuowane i edytowane przy użyciu urządzeń, nośników i systemów elektronicznych, działających w oparciu o informacje przetwarzane w systemie cyfrowym.
» Wyszedł z domu i zamarzł na złość synowi...
Pierwsza śmiertelna ofiara tegorocznych mrozów w Toruniu. W nocy z poniedziałku na wtorek z wychłodzenia zmarł na Rudaku 76-letni mężczyzna. Według ustaleń policji, stracił życie na własne życzenie.
Pierwsza śmiertelna ofiara tegorocznych mrozów w Toruniu. W nocy z poniedziałku na wtorek z wychłodzenia zmarł na Rudaku 76-letni mężczyzna. Według ustaleń policji, stracił życie na własne życzenie.
- Daerah (773)
- Belanja (397)
- Berita (87)
- Bisnis (283)
- Kesehatan (56)
- Kesenian (212)
- Komputer (393)
- Masyarakat (553)
- Anak-anak dan Remaja@ (9)
| » Śmierć policjantów i mułły w Afganistanie | » 2012 r.: AUO przewiduje słaby udział podświetlenia LED na rynku LCD TV Udział w rynku telewizorów LCD modeli korzystających z podświetlenia diodami LED może wzrosnąć do 2012 roku zaledwie do 10 procent, tak przynajmniej wynika z analiz przedstawionych przez firmę AU Optronics (AUO). |
Środki masowego przekazu (mass media, publikatory)
Żółte dziennikarstwo zawdzięcza swoją nazwę (a właściwie swój kolor) tzw. żółtej prasie. Ta z kolei wywodzi swą etymologię z żółtego paska komiksowego, związanego z postacią The Yellow Kid (pl. Żółty Dzieciak), który pojawiał się na łamach pierwszych gazet żółtej prasy: New York World Josepha Pulitzera i New York Journal American Williama Randolpha Hearsta. Sensacyjne, skandalizujące "historie z życia" publikowane na łamach żółtej prasy zwiększyły znacząco jej nakład i poczytność w ciągu XIX w., szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Prekursorzy żółtego dziennikarstwa, tacy właśnie jak Pulitzer i Hearst, poprzez sensacyjne relacje na temat morderstw, krwawych wypadków i tym podobne, starali się zaspokoić rosnącą – ich zdaniem – potrzebę zabawienia "zwykłych ludzi" i odciągnięcia ich od suchych, odartych z emocji reportaży politycznych.