Media » : Top » World » Hrvatski
Media cyfrowe to dowolna forma (lub format) prezentacji i użytkowania treści (np. tekstowych, graficznych, audiowizualnych), które są zapisywane, odtwarzane, dystrybuowane i edytowane przy użyciu urządzeń, nośników i systemów elektronicznych, działających w oparciu o informacje przetwarzane w systemie cyfrowym.
» Raport GfK Polonia: Onkyo liderem wśród specjalistów
Najnowszy raport GfK Polonia wskazuje, że firma Onkyo po raz kolejny zajęła pozycję lidera sprzedaży wśród czterech firm specjalistycznych branży Hi-Fi audio w Polsce. Onkyo wyprzedziła tym samym takie marki jak Denon, Harman Kardon czy Yamaha.
Najnowszy raport GfK Polonia wskazuje, że firma Onkyo po raz kolejny zajęła pozycję lidera sprzedaży wśród czterech firm specjalistycznych branży Hi-Fi audio w Polsce. Onkyo wyprzedziła tym samym takie marki jak Denon, Harman Kardon czy Yamaha.
- Djeca i tinejdžeri@ (42)
- Dom (23)
- Društvo (667)
- Kupovina (59)
- Mediji (95)
- Poslovanje (1,325)
- Računala (457)
- Reference (201)
- Regionalno (1,032)
- Slobodno vrijeme (308)
- Sport (272)
- Umjetnost (334)
- Zdravlje (148)
- Znanost (94)
| » Rosyjska mafia pierze miliardy w Bułgarii | » Mieszkańcy Słonecznych Tarasów": Chcemy domofonów! Dlaczego mieszkańców bloków, którzy dbają o swój teren traktuje się jak wariatów chcących odgrodzić się od społeczeństwa? - pyta po tekście o Słonecznych Tarasach" jeden z mieszkańców tego osiedla*. |
Środki masowego przekazu (mass media, publikatory)
Żółte dziennikarstwo zawdzięcza swoją nazwę (a właściwie swój kolor) tzw. żółtej prasie. Ta z kolei wywodzi swą etymologię z żółtego paska komiksowego, związanego z postacią The Yellow Kid (pl. Żółty Dzieciak), który pojawiał się na łamach pierwszych gazet żółtej prasy: New York World Josepha Pulitzera i New York Journal American Williama Randolpha Hearsta. Sensacyjne, skandalizujące "historie z życia" publikowane na łamach żółtej prasy zwiększyły znacząco jej nakład i poczytność w ciągu XIX w., szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Prekursorzy żółtego dziennikarstwa, tacy właśnie jak Pulitzer i Hearst, poprzez sensacyjne relacje na temat morderstw, krwawych wypadków i tym podobne, starali się zaspokoić rosnącą – ich zdaniem – potrzebę zabawienia "zwykłych ludzi" i odciągnięcia ich od suchych, odartych z emocji reportaży politycznych.