Media » : Top » World »
Persian
Media cyfrowe to dowolna forma (lub format) prezentacji i użytkowania treści (np. tekstowych, graficznych, audiowizualnych), które są zapisywane, odtwarzane, dystrybuowane i edytowane przy użyciu urządzeń, nośników i systemów elektronicznych, działających w oparciu o informacje przetwarzane w systemie cyfrowym.
» Prawdziwy Stirlitz nie żyje
W Sankt Petersburgu zmarł 96-letni Anatolij Gurewicz, legendarny szpieg radziecki, uważany za pierwowzór Otto Stirlitza z kultowego serialu 17 mgnień wiosny. Sam Guriewicz przesiedział 25 lat w więzieniach i łagrach za zdradę Związku Radzieckiego
» OLED - porozumienie ponad podziałami
Największe japońskie koncerny z branży elektronicznej zamierzają sformować konsorcjum, które zajmie się rozwijaniem technologii OLED. W skład organizacji wejdą m.in. Sony, Toshiba oraz Matsushita (właściciel marki Panasonic). » Grodzą się na osiedlach, później tego żałują
Problemy zamkniętych osiedli w Toruniu. Czy bramki przed blokami powinny być zamykane na klucz? To pytanie podzieliło mieszkańców Słonecznych Tarasów. Ich goście musieli przechodzić nad szlabanem
Środki masowego przekazu (mass media, publikatory)
Żółte dziennikarstwo zawdzięcza swoją nazwę (a właściwie swój kolor) tzw. żółtej prasie. Ta z kolei wywodzi swą etymologię z żółtego paska komiksowego, związanego z postacią The Yellow Kid (pl. Żółty Dzieciak), który pojawiał się na łamach pierwszych gazet żółtej prasy: New York World Josepha Pulitzera i New York Journal American Williama Randolpha Hearsta.
Sensacyjne, skandalizujące "historie z życia" publikowane na łamach żółtej prasy zwiększyły znacząco jej nakład i poczytność w ciągu XIX w., szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Prekursorzy żółtego dziennikarstwa, tacy właśnie jak Pulitzer i Hearst, poprzez sensacyjne relacje na temat morderstw, krwawych wypadków i tym podobne, starali się zaspokoić rosnącą – ich zdaniem – potrzebę zabawienia "zwykłych ludzi" i odciągnięcia ich od suchych, odartych z emocji reportaży politycznych.
Media cyfrowe to dowolna forma (lub format) prezentacji i użytkowania treści (np. tekstowych, graficznych, audiowizualnych), które są zapisywane, odtwarzane, dystrybuowane i edytowane przy użyciu urządzeń, nośników i systemów elektronicznych, działających w oparciu o informacje przetwarzane w systemie cyfrowym.
» Prawdziwy Stirlitz nie żyje
W Sankt Petersburgu zmarł 96-letni Anatolij Gurewicz, legendarny szpieg radziecki, uważany za pierwowzór Otto Stirlitza z kultowego serialu 17 mgnień wiosny. Sam Guriewicz przesiedział 25 lat w więzieniach i łagrach za zdradę Związku Radzieckiego
W Sankt Petersburgu zmarł 96-letni Anatolij Gurewicz, legendarny szpieg radziecki, uważany za pierwowzór Otto Stirlitza z kultowego serialu 17 mgnień wiosny. Sam Guriewicz przesiedział 25 lat w więzieniach i łagrach za zdradę Związku Radzieckiego
| » OLED - porozumienie ponad podziałami Największe japońskie koncerny z branży elektronicznej zamierzają sformować konsorcjum, które zajmie się rozwijaniem technologii OLED. W skład organizacji wejdą m.in. Sony, Toshiba oraz Matsushita (właściciel marki Panasonic). | » Grodzą się na osiedlach, później tego żałują Problemy zamkniętych osiedli w Toruniu. Czy bramki przed blokami powinny być zamykane na klucz? To pytanie podzieliło mieszkańców Słonecznych Tarasów. Ich goście musieli przechodzić nad szlabanem |
Środki masowego przekazu (mass media, publikatory)
Żółte dziennikarstwo zawdzięcza swoją nazwę (a właściwie swój kolor) tzw. żółtej prasie. Ta z kolei wywodzi swą etymologię z żółtego paska komiksowego, związanego z postacią The Yellow Kid (pl. Żółty Dzieciak), który pojawiał się na łamach pierwszych gazet żółtej prasy: New York World Josepha Pulitzera i New York Journal American Williama Randolpha Hearsta. Sensacyjne, skandalizujące "historie z życia" publikowane na łamach żółtej prasy zwiększyły znacząco jej nakład i poczytność w ciągu XIX w., szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Prekursorzy żółtego dziennikarstwa, tacy właśnie jak Pulitzer i Hearst, poprzez sensacyjne relacje na temat morderstw, krwawych wypadków i tym podobne, starali się zaspokoić rosnącą – ich zdaniem – potrzebę zabawienia "zwykłych ludzi" i odciągnięcia ich od suchych, odartych z emocji reportaży politycznych.