Media » : Top » World » Tatarça
Media cyfrowe to dowolna forma (lub format) prezentacji i użytkowania treści (np. tekstowych, graficznych, audiowizualnych), które są zapisywane, odtwarzane, dystrybuowane i edytowane przy użyciu urządzeń, nośników i systemów elektronicznych, działających w oparciu o informacje przetwarzane w systemie cyfrowym.
» TVP w wysokiej rozdzielczości
W środę (6.08) o godzinie 10:50 oficjalnie rozpoczęto emisję nowego kanału Telewizji Polskiej - TVP HD. W najbliższych dniach będą w nim transmitowane - w wysokiej rozdzielczości - Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. Później TVP HD stanie się kanałem ogólnotematycznym.
W środę (6.08) o godzinie 10:50 oficjalnie rozpoczęto emisję nowego kanału Telewizji Polskiej - TVP HD. W najbliższych dniach będą w nim transmitowane - w wysokiej rozdzielczości - Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. Później TVP HD stanie się kanałem ogólnotematycznym.
| » Kiedy przestaną strzelać? - Powiem Izraelowi, że przemoc musi się skończyć -oświadczył Nicolas Sarkozy po spotkaniu z palestyńskim prezydentem Mahmudem Abbasem. Wcześniej izraelski minister obrony mówił: - Nie osiągnęliśmy jeszcze wszystkich celów | » Ruszają prelekcje - astronomia dla każdego Jak rodzą się masywne gwiazdy? Jak wygląda wszechświat w symulacjach komputerowych? Dlaczego czarne dziury to czarne perły wszechświata ? Rusza cykl prelekcji, które wyjaśnią to mieszkańcom regionu. |
Środki masowego przekazu (mass media, publikatory)
Żółte dziennikarstwo zawdzięcza swoją nazwę (a właściwie swój kolor) tzw. żółtej prasie. Ta z kolei wywodzi swą etymologię z żółtego paska komiksowego, związanego z postacią The Yellow Kid (pl. Żółty Dzieciak), który pojawiał się na łamach pierwszych gazet żółtej prasy: New York World Josepha Pulitzera i New York Journal American Williama Randolpha Hearsta. Sensacyjne, skandalizujące "historie z życia" publikowane na łamach żółtej prasy zwiększyły znacząco jej nakład i poczytność w ciągu XIX w., szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Prekursorzy żółtego dziennikarstwa, tacy właśnie jak Pulitzer i Hearst, poprzez sensacyjne relacje na temat morderstw, krwawych wypadków i tym podobne, starali się zaspokoić rosnącą – ich zdaniem – potrzebę zabawienia "zwykłych ludzi" i odciągnięcia ich od suchych, odartych z emocji reportaży politycznych.